دیدار با علّامه امینی(ره)

مرحوم علامه امینی که طی چند سفردر حدود سال۱۳۴۵ ش به تهران تشریف آوردند در اثنا همین سفرها معظم له دو مرتبه به منزل آیت الله دین پرور واقع در دربند تشریف‌ آوردند؛ ایشان در مقدمه کتاب نهج البلاغه پارسی این دیدار را اینگونه بازگو می کنند: این عنایت و اشاره و یا ماموریت و یا مسئولیت [فعالیت در مورد نهج البلاغه] را از روزگاری مشهود می بینم که در محضر علامه بزرگوار امینی حضور یافتم و افتخار زیارت و استماع سخنان پر شور و پر مغز آن عالم ربانی را داشتم. مجلس ایشان الغدیر بود... هر کس در مجلس ایشان می نشست تحت تاثیرآن عشق سوزان و آن بیان شیرین برخاسته از ایمان و آن اندیشه توانا و دانش فراوان قرار می گرفت. سرانجام جرقه ای از آن کوه آتشفشان در وجودم افروخته شد و شعله ای از مشعل ولایت کانون هستیَم را فرا گرفت و از خدا خواستم که افتخار و توفیقی در این زمینه نصیبم کند تا پس از گذشت زمان و حوادث در یک روز نورانی و ساعتی فارغ از هر قیل و قال و دور از مراسم و تشریفات نامی در ذهنم در خشید و قلم روی کاغذ چرخید و کلمه " بنیادنهج البلاغه " تولد یافت.

توفیق الهی و عنایت علوی بود که به عنوان یک مسئولیت و تکلیف به ایشان القاء شد و گویا دستی ایشان را به تاسیس بنیاد نهج البلاغه نه تنها هدایت «ارائه طریقی» بلکه «هدایت ایصال به مطلوب» نمود.